Yav bizim ömrümüz Orhan AYDIN’ı, Murat KÖKSAL’ı kıskanmaklamı geçecek. Ne bu adamlardan çektiğimiz.. Bir otobüs adamla haftalarca programlarına katılımcı arayan dernekler 100 kişiyi zor toplarken, bu adamlar norüyosa, nasıl bir sevgi ve güven kazandılarsa nerde bir etkinlik yapsalar gelin dediklerinde iğne atsan yere düşmeyecek kalabalıkları topluyor. Helede bi Helebiş Gecesi yapıyorlar ki; en kapsamlı memleket kültürü, en güzel yemekler, en seçkin ekipler, en maharetli ustalar, yöresel gönül, gönülden hürmet, tüm Ankara bir sonraki programınız nerde, ne zaman diye peşlerinde geziyor. Başka hiçbir kurum hiçbir kimse onlar gibi ne Kırşehir’i anlatabiliyor, nede Kırşehirlileri bir mekana toplayabiliyor.  Yav gardaşım adamlarda o kadar bilgi, öyle bir hitabet varki, Orhan AYDIN donanımında akademisyen bile yok. Zaten herkes ona Bilge Kral yada Başkanların İmparatoru diyor.  Orhan Başkana Kırşehir deyin canını yiyin. Adam Kırşehir’e öyle sevdalı, öyle vefalı, öyle fedakar, emeği-yüreği o kadar samimiki gönlünden hizmet fıkşkırıyor. Hele o Murat KÖKSAL bir sunum yapıyor, hepsi akıcı hepsi doğaçlama, hepsi bilgi yüklü. TRT spikerleri bile eline su dökemez. Herikisininde hitabetleri o kadar mükemmelki konuşmaları kulaklara değil gönüllere akıyor. Bu güzel insanların kimseden bir beklentisi yok. Varsa yoksa Kırşehir. Memleketlerine kara sevda ile aşıklar. Sözleri samimi, emekleri gönülden, niyetleri halis, mert oğlu mert, adam gibi adamlar.. Yav tamamda biliyoruz bunlar adamın hası, başkanların kralı.. Başarfıdcan başarıya koşturdukları Kırşehir İli İlçeleri Kültür ve Dayanışma Derneği KIR-DER’i takdir ve hayranlıkla tebrik etmemiz gerekir biliyoruz; ama niyeyse tüm başarılarına hem imreniyor, hemde hasedimizden sürekli kıskanıyoruz. Pazar günü bir Helebiş Gecesi yaptılar. O devasa Keçiören Mevlana Spor Kompleksini salonundan koridorlarına, bahçesinden otoparkına, bırak içini dışını sokaklara kadar tıka basa doldurdular. Yazı-yaban çaka çaka Kırşehirli doluydu. Her yerin Kırşehir güzellikleriyle süslendiği bu otantik ortamı gören Orhan Başkana, Murat Beye tebrik yağdırıyordu. İzzet-ikramları cömert, karşılama-uğurlama güleryüzlü, çocuğu-yaşlısı-engellisi özel ilgilerinde, memleketlerinin tarihi, kültürü, töre ve geneklerine hakimler, bilgi-birikimleri ansiklopedi gibi, tüm hemşehrilerinin güvenini kazanmışlar ve her gönülde zirvedeler. Başkentte binlerce dernek var hepsi bunları seviyor, bunları takip ediyor, bunları örnek alıyor. Başarı denilince herkesin aklına ilk bunlar geliyor. Yav diyorumya bir acayip adamlar.  Kırşehirli değiliz ama sağolsunlar Orhan AYDIN ve Murat KÖKSAL bizi tüm programlarına davet ederler. En güzel masaları gösterir, en hürmetli halleriyle ağırlarlar. Tabiiki tüm misafir ve hemşehrilerinide... Sunumları kusursuz, konuşmaları emsalsiz, programları dolu dolu, Kırşehir havaları, kaşık oyunları, Ustaların-Abdalların eşsiz icraaları, ardı arkası kesilmeyen cömert ikramlar, hoş muhabbetler… Zamanın nasıl geçtiğini bilemez, kültür dolu ortamlarının güzelliğine doyamazsınız. Yav ne yaparlarsa yapsınlar, ne kadar hürmet ederlerse etsinler, onların başarılarıyla her ortamda övünen, gururlanan Kırşehirlileri gördükçe hasedimden çatlıyorum. Binlerce derneğin içinde neden en başarılı onlar. Milyonlarca hatibin içerisinde neden en güzel Orhan AYDIN, Murat KÖKSAL konuşuyor. Niye birine Başkanların İmparatoru, öbürüne Sunucuların Kralı diyorlar. Niye hemşehrileri kadar tüm Ankara onları seviyor. Başka şehirlerin niye böyle gönül adamları yok. Tüm başarılar birtek Kırşehirlilerinmi olacak. Hasedimizden çatlatacakmı bizi bu adamlar. Gurbanınız oluyum izliyoruzda; Millet noörürse gorsün, ister saçını süpürge etsin, tüm STK’lar isterse gapı gapı gezip adam çağırsın, bunlar gibi ne bir kalabalık topluyo, nede bir gönle girebiliyo. Yav arhadaş bu iki adam noörüyosa gönüllerin zirvesinden inmiyor ya lâ... Yeter yav. Ne bu adamlardan çektiğimiz bizim. Ömrümüz bunları kıskanmaklamı geçecek..