Bir yöneticinin temel görevleri arasında bütçeleri kontrol etmek, hedefleri tutturmak ya da raporları zamanında incelemek gelir. Bunlar işin görünen yüzüdür. Asıl ve en zor görev ise insan yönetmektir. Çünkü insan, ne bir tabloya sığar ne de tek bir formülle anlaşılır. İyi bir yönetici dinlemeyi bilir; çalışanının sadece işini değil, duygularını da önemser. Motivasyonun olmadığı yerde en iyi stratejiler bile işe yaramaz. İnsan kendini değerli hissetmezse üretken olamaz. Bu yüzden yönetici gücünü korkudan değil, güvenden almalıdır. İnsan yönetmek empati ister. Her çalışanın beklentisi ve koşulları farklıdır; herkese aynı şekilde davranmak çoğu zaman adil değildir. Gerçek adalet, ihtiyaca göre doğru yaklaşımı gösterebilmektir. Bunu başaran yöneticiler ekiplerinden güçlü bir bağlılık görür. Bir ekipte performansı düşen bir çalışan olduğunu düşünelim. Klasik yönetici, rakamları gösterir, hedeflerin tutmadığını söyler ve uyarır. Sorunun çözüldüğü sanılır ama çoğu zaman performans daha da geriler; çünkü yönetici insanı değil, sadece sonucu görmüştür. İnsan yönetebilen bir yönetici ise verileri inceledikten sonra çalışanıyla bire bir görüşür. Suçlamak yerine anlamaya çalışır ve yaşadığı bir zorluk olup olmadığını sorar. Görüşmede, çalışanın ailevi bir sorun nedeniyle zorlandığı ortaya çıkar. Yönetici geçici esneklik sağlar, iş yükünü dengeler ve destek olur. Kısa süre sonra çalışan toparlanır ve kendisine duyulan güveni performansıyla karşılar. İyi bir yönetici hatayı cezalandırmaz, öğrenme fırsatı olarak görür. Hatalardan korkulan ortamlarda yaratıcılık gelişmez. Fikirlerin özgürce paylaşıldığı ekipler ise her zaman öne çıkar. Sonuç olarak yöneticilik bir unvan değil, bir sorumluluktur. İnsan yönetmeyi başaran yöneticiler, sadece işleri değil, geleceği de yönetir. Bereketli günleriniz olsun.