İşletmelerin çoğunda büyümenin yolu yeni müşteri, daha fazla satış ve daha yüksek ciro olarak görülüyor. Ancak bazen asıl mesele daha fazla kazanmak değil, kazandığını içeride tutabilmek. Bir işletmeyi, sürekli su doldurduğumuz bir kova gibi düşünün. Musluğu sonuna kadar açmışız; satış yapıyor, müşteri kazanıyor, ciroyu artırıyoruz. Fakat kovanın dibinde fark etmediğimiz delikler var. Su akmaya devam ediyor. Biz ise daha fazla su doldurarak sorunu çözmeye çalışıyoruz. Halbuki önce delikleri kapatmak gerekiyor. Peki işletmenin içindeki para nerelerde kayboluyor? Gereğinden yüksek stokta, tahsilat gecikmelerinde, gereksiz satın almalarda, kontrolsüz indirimlerde, verimsiz iş süreçlerinde, firelerde, hatalı üretimde, kullanılmayan abonelik ve hizmetlerde, fazla mesailerde… Bazen de kimsenin sorgulamadığı küçük giderlerin toplamında. Örneğin depo dolu ama satış yoksa para rafta bekliyor. Satılmayan her ürün, işletmenin sermayesini bağlıyor. Ya da satış var, kar var ama kasada para yok. Müşteriden 90 günde tahsil edilen para için işletme bugün ödeme yapıyor. Aradaki farkı ise çoğu zaman krediyle kapatıyor. En tehlikelisi ise tek başına büyük görünmeyen bu kaçakların her ay tekrarlanmasıdır. Örneğin ayda 20 bin TL’lik “ufak” verimsizlikleri önemsiz görebilirsiniz. Ancak bu rakam yılda 240 bin TL eder. Üstelik bunun üzerine fırsat maliyetini de eklemek gerekir. İş insanı olarak kendimize çoğunlukla şunu soruyoruz: “Bu ay daha ne kadar satabiliriz?” En az onun kadar şu soruyu da sık sormalıyız: “Bu ay içeride ne kadar para kaybettik?” İşletmeler çoğu zaman para kazanamadığı için değil, kazandığı paranın nerelerden sızdığını göremediği için zorlanır. İşletmeyi büyütmenin ilk adımı, satışları artırmak değil; içerideki kaçakları durdurmaktır. Bereketli günleriniz olsun.