İşletme sahiplerinin en sık yaptığı ama en az farkında olduğu hatalardan biri, kararlarını duygularıyla almalarıdır. Gün içindeki stres, öfke, heyecan ya da hayal kırıklığı; fiyatlandırmadan işe alıma, yatırımdan ortaklık kararlarına kadar her şeyi etkiler. Duygular geçicidir, alınan kararların sonuçları kalıcıdır. Bugün moraliniz bozukken “Bu iş yürümüyor” diyerek vazgeçtiğiniz bir yatırım, üç ay sonra şirketi sıçratacak fırsat olabilir. Ya da anlık bir heyecanla aldığınız bir personel, uzun vadede ekibin dengesini bozabilir. Duyguyla verilen kararların ortak özelliği şudur: Kısa vadede rahatlatır, uzun vadede bedel ödetir. Bir işletme sahibi anlık karar aldığında, bunun ekip üzerinde de olumsuz etkileri olur. Bugün “Bu projeye giriyoruz” denir. Yarın “Şimdi sırası değil, durdurun” denir. Bir hafta sonra tekrar hızlanılır. Ekip ne yapacağını değil, patronun bugün hangi ruh halinde olduğunu takip etmeye başlar. Stratejik karar ise tam tersidir. Ruh halinden bağımsızdır. Veriye, hedefe ve etkiye bakar. “Bugün ne hissediyorum?” değil, “Bu karar 6 ay sonra nakit akışımı, ekibimi ve müşterimi nasıl etkiler?” sorusunu sorar. Stratejik düşünen bir işletme sahibi karar alırken üç temel noktayı netleştirir: Birincisi, bu karar uzun vadeli hedeflerimle uyumlu mu? İkincisi, sistem kuruyor mu yoksa bana bağımlılığı mı artırıyor? Üçüncüsü, bu karar tekrar edilebilir ve ölçülebilir mi? İşletmeler duyguyla yönetildiğinde patron yorulur, iş büyümez. Akılla ve sistemle yönetildiğinde ise işletme sahibine alan açar. Ekip neye göre karar alındığını bildiğinde ise • Daha cesur olur • Daha sorumluluk alır • Daha uzun vadeli düşünür Kısacası, büyüme, anlık hislerle değil; bilinçli, sakin ve stratejik kararlarla gelir. Bereketli günleriniz olsun.