Benim de kırmızı pabuçlarım vardı

Sema Kumrulu Bayrama günler kala eski bayramlar geldi aklıma. Dip köşe yapılan temizlikler, açılan baklavalar, ikram edilecek renk renk şekerlerin konacağı cam şekerliklerin vitrinden çıkarılışı. Bir de bayramla birlikte aklıma gelen, kırmızı pabuçlarım. Çocukluğumuzda hayalimiz olan kırmızı pabuçlar, hala aynı hissi uyandırıyor mu bilmem ama ben hiç unutmadım. Ertesi günün bayram heyecanıyla yataklarımıza girip, sabah o güzel sürprizle uyanacağımızı bilmeden… Gözünüzü açıp yatağın yanına konmuş bir çift kırmızı pabuç. Bayram 'Kırmızı' demekti bizim için. Kırmızı renk olmasa da bayram ve pabuç hikayesi her çocuğun vardır. Çünkü 60'lı yıllarda çocuklara pabuç bayramlarda alınırdı. Benim babaannemin aldığı kırmızı pabuçlarım, kurulmuş kahvaltı masası, biraz sonra gelecek olan komşu teyzeler. Tabii bayram harçlığım, mendil içinde şekerlerim, o mutlulukla arada göz ucuyla seyrettiğim, kırmızı pabuçlarım.  Bize bayramın geldiğini hatırlatan bir semboldü belki de kırmızı pabuçlar. Yıllar sonra benim hatırladığım bir sembol. Siz de çocuklarınıza ne renk olursa olsun, pahalı olması şart değil bir pabuç alın, eğer alamazsanız sıkıca sarılın onlara. Sevgi her şeyin üstesinden gelir. Mutlu çocukların olduğu, gözlerinin parladığı, şekerli, bahşişli, lunaparklı bir bayram diliyorum.  Bana kırmızı pabuçlu fotoğrafını yollayan Beyza'ya teşekkür ederim.